In English, please
Знайшлі памылку ў тэксце?
Вылучыце яе з дапамогай мышкі і націсніце
Птушкі Беларусі

беларускія, рускія, лацінскія назвы

Сямейства: Пліскавыя

Від: Пліска жоўтагаловая

Клікніце, каб павялічыць!
J.M.Garg Аўтар: J.M.Garg

Пліска жоўтагаловая

Лацінская назва: Motacilla citreola
Ангельская назва: Citrine wagtail
Руская назва: Трясогузка желтоголовая

Голас можна праслухаць тут:

Апісанне

Верх цела ад папялiстага да амаль чорнага. Уся галава i нiз цела жоўтыя. У самкi i маладых колеры не такiя кантрастныя, верх галавы алiўкавы. У Еўропе 2 падвiды, якiя адрознiваюцца ў гнездавы час: 1) M. c. citreola — у самца верх цёмны, нават чорны, галава жоўтая, на крыле двайная белая палоска. Самка зверху папялiста-карычневая, верх галавы шэра-зялёны (алiўкавы) з даволi выразным брывом. 2) M. c. verae — у самца i самкi верх цела заўсёды папялiсты, маладыя белаватыя, а не жоўтыя. У негнездавы перыяд цяжка адрознiваюцца ў палявых умовах, а таксама ад горнай і жоўтай плісак. Голас: спеў — кароткае шчабятанне «цiп-цiп, цiлiп», позыў даволi гучны — «псiп, цiр, поiп». Даўжыня цела 17-19 см, размах крылаў 24-27 см.

Падвiды: M. c. citreola- Пн Расii(ад Кольскага п-ва на У да Таймыра; M. c. werae- ад Польшчы шырокiм поясам да Маньчжурыi; M. c. weigoldi- Тыбет, Кiтай; M. c. calcarata- цэнтр. Азiя.

Бiятоп: на Пн ў тундры вербнiкiпа берагах iастравах вялiкiх рэк iiх дэльт, берагiазёр сярод нiзiнных балот, у падмоклых частках горнай тундры iў зарасніках вярбы на горных лугах, на Пд каля паўн. мяжы ляснога пояса iў гарах часта ў вiльготных мясцiнах: забалочаныя лугiпаблiзу балот, а таксама асаковыя зараснікі з групамiкустоў, рачныя далiны з тарфянiкамi. На Памiры даходзiць да 4500 м, на Алтаi- 1500 м, у Манголii- да 2000 м в.у.м. У паслягнездавы перыяд — забалочаныя берагiвадаёмаў (у адрозненне ад M. c. flavaне сустракаецца на ворных землях), балоты, тарфянiкi, рысавыя палi, далiны рэк, каналы, сажалкi. Заўсёды паблiзу вады.

Гняздо: асобнае або ў дыфузнай калонii; пад густым навесам травянiстай раслiннасцiў ямцы або пад каменнем у нары. Аснова часта вiльготная. Знешняя частка з сухой травянiстай раслiннасцi, моху, лiсця iсцёблаў; высцiлка з дробнага лiсця, шэрсцiiкасмыкоў воўны. D= 11-13 см, d= 5,5-8 см, Н = 5-8 см, h= 3-4 см.

Яйкi: 4-6 (3-7), авальныя, матавыя, светла-шэрыя, пясчана-шэрыя з густымiдробнымiсветла-карычневымiразмытымiплямкамi(часам адсутнiчаюць). Памеры: 19,5 х 14,5 мм (16,9-21,0 х 13,0-15,5 мм).

Арэал: разарваны. Фiнляндыя, Эстонiя, Латвiя, Польшча i на У да вярхоўяў р. Амур, на Пд да Афганiстана i Гiмалаяў. Iзаляваныя папуляцыi ў Турцыi i ад Кольскага п-ва на У да Таймыра, на Пд — межы тайгi.

Пералёты: паўднёвыя папуляцыi аселыя, паўночныя — пералётныя (III) IV-V, VIII-IX. Залятае ў зах. Еўропу (у Фiнляндыю, Польшчу, Германію, Аўстрыю, Шатландыю). Пашырае свой арэал на З (Украiна, Чэхiя, Беларусь, Фiнляндыя, Латвiя, Эстонiя, Лiтва, Польшча, Германiя).

Месца зiмовак: часткова ў межах гнездавога арэала, а таксама ў паўн. Iндыi i Бiрме.

Беларусь: рэдкі на гнездаванні пералётны і транзітна мігрыруючы від. Упершыню выяўлена ў 1982 г., пасля чаго да сярэдзіны 1990-х гадоў распаўсюдзілася па ўсёй тэрыторыі краіны.

Падобныя віды

Пліска жоўтая; Пліска горная;